Próbuję jedynie powiedzieć,
że są rzeczy, o których inni nie wiedzą.
Wiele rzeczy.
Ludzie nie mają o nich pojęcia.
Są zbyt zajęci oglądaniem teleturniejów,
futbolem i innymi bzdetami,
by móc się rozejrzeć i zorientować, co się dzieje.
Ktoś rzekł:
„Nigdy nie wierz w to, co widzisz i słyszysz”.
Żyjemy w ciekawych czasach.
To już inne powiedzenie. Pochodzi z Chin.
Właściwie to klątwa.
Wystarczy obserwować, łączyć fakty wokół ciebie
i przygotowywać się.
Wiesz, że jedzenia w sklepach wystarczyłoby jedynie na trzy dni?
A w sytuacji kryzysowej z półek zniknie 99 procent produktów.
Mówię ci to, bo co byłby ze mnie za ojciec,
gdybym nie przekazał ci całej swojej wiedzy.
Muszę o tym przypominać, żebyście byli przygotowani.
To tylko kwestia czasu i ten dzień niebawem nastąpi.
Wystarczy się rozejrzeć. Ujrzysz to, jeśli przejrzysz na oczy.
To nie jest problem, któremu nie da się zapobiec.
I to nie jest takie trudne.
Wokół jest masa cennych informacji, wystarczy znaleźć czas, by je dostrzec.
A jeśli sądzisz, że te wszystkie głupoty,
którymi się zajmujesz, są ważne,
to przekonasz się, że one nie mają znaczenia.
Tak naprawdę się nie liczą.
Liczy się tylko to, co zrobisz teraz.
Nie boję się i nie próbuję cię przestraszyć.
Jeśli tak sądzisz, to jesteś w błędzie.
Ja jestem gotowy.
Chcę jedynie być na to przygotowany.
Miło się rozmawiało, tato.
No dobra. To pa.
Maggie, tak?
Jesteś tu nowa.
Należy się 22,56.
Zawsze dobrze jest znać swoich sąsiadów.
Nie wiadomo, kiedy będą potrzebni.
Mogę prosić o dokument?
Ed Hemsler.
ODPOWIEDZ
Chyba każdy widzi, że dzieje się coś dziwnego.
REBEL RUNNER: To oczywiste, Kapitanie.
THE SEEKER: Coś naprawdę dziwnego.
...tematom bezrobotnych oraz weteranów wojennych
poświęcono w sprawozdaniu najwięcej miejsca.
Gubernator, który skrócił swoje wakacje,
by przyjrzeć się propozycji cięć w budżecie,
poprosił o trzy dni,
by razem ze swym gabinetem zbadać treść projektu
i odnieść się do komentarza o utrudnianiu uchwalenia ustawy.
Na szczęście Ed Hemsler opracował innowacyjne rozwiązanie,
które zakłada jego przesiadywanie w bieliźnie,
podczas gdy życie toczy się dookoła.
ŚRODEK NA MOLE
- Cześć. - Witam.
Należy się 9,50.
Proszę.
Dziękuję.
Źle.
Nieprawda.
...kolejne zmiany dotyczą członków Gwardii Narodowej.
Gubernator Wilkenson je przyjął i powołał się
na ostatnie wydarzenia
podczas spotkania z rodzinami, które uczciły pamięć 17 osób
zmarłych w tamten feralny dzień.
Gubernator podkreślił, że wierzy, iż rośnie nadzieja
na wspólne dążenie Amerykanów
do znalezienia sposobu, by w przyszłości móc uniknąć
podobnych tragedii.
O co chodzi, Ed?
Powiedziałam coś nie tak?
Dziękuję.
Cześć, Ed.
Maggie.
Dziś sporo słońca i chłodny wiatr ze wschodu.
Temperatura wyniesie do 11 stopni.
W nocy spadnie do około pięciu.
Jutro jeszcze więcej słońca. I będzie cieplej.
Południowy wiatr osiągający prędkość 27 kilometrów na godzinę...
Och...
Przepraszam.
Moja wina.
Już odjeżdżam.
W porządku.
Ładne auto.
Ale to nie Ford. Daje radę?
Tak. Nie zużywa dużo paliwa.
To ważne.
Nigdy nie wiadomo, kiedy może się przydać.
Lubisz tu przyjeżdżać?
Do sklepu Dan's. Widuję cię tutaj czasami.
Jest po drodze.
Mają duży wybór.
Miłego dnia.
Jestem Ed.
- Ronnie. - Ronnie?
- Tak. - Męskie imię.
- Jaka Ronnie? - Meisner.
- M-E...? - E-I.
Hemsler. Jestem Ed Hemsler.
Miło mi cię poznać.
- No dobra. Miło cię poznać. - Mnie również.
Miłego dnia.
Tak.
Ronnie Meisner.
A więc...
co dziś kupujemy?
Cześć. Takie tam rzeczy.
- A ty? - Ja też.
Miło cię znów widzieć, Ronnie.
Owszem. Miłego dnia.
- Ed. - Ed.
Spieszyłaś się.
Szykujesz się na coś?
Potrzebowałam tylko kilku rzeczy.
Bo jesteś gotowa, prawda?
Rozumiem. To widać.
Widać?
Wiedziałem, jak tylko cię zobaczyłem.
Widać po twoich zakupach. Są mądre i przemyślane.
Kupowałam tylko kilka rzeczy.
Wiem. I wiem, że ty też wiesz.
Świat się skończy.
Napijesz się kawy?
Musisz wiedzieć, że jest coś więcej.
Są rzeczy, których ludzie nie rozumieją.
Ameryka.
To wyjątkowe miejsce.
Ma niezwykłą historię.
Trzeba patrzeć z szerszej perspektywy.
Słyszałaś o cyklu esejów Federalista?
Aby je poznać, należy się cofnąć
do czegoś, co nazywamy Kartą Swobód.
Wtedy zaczyna się zabawa.
Można cofnąć się jeszcze dalej.
Wszystko kręci się wokół kontrolowania innych.
Są dwa typy ludzi:
Chcący kontrolować innych oraz odrzucający czyjąś kontrolę.
Ja jestem tym drugim.
Chcesz dolewkę kawy?
Nie, nie. Ja...
Muszę już wracać.
Racja. Ja też mam coś do zrobienia.
Następnym razem pożyczyć ci zegarek?
Wybacz.
Lubisz ciasta?
Lubię.
W Guy's Grill serwują przepyszne ciasta.
Może pójdziemy na kolację o 20.00,
a na deser zjemy jabłecznik lub ciasto z brzoskwiniami?
Chętnie.
Super.
Mają tu karaoke.
WIECZÓR KARAOKE!
Nie ma w nas niczego wyjątkowego.
Według mnie jesteśmy wszyscy tacy sami.
Jestem przeciętnym Amerykaninem z krwi i kości.
Mam syna Briana.
Ma uroczą rodzinę.
Wspaniałą córkę i śliczną żonę.
Mają duży dom, około godzinę drogi stąd.
Urodził się, gdy pracowałem w Capital Bearings.
Zajmowałem się przeglądami. W dużym skrócie kontrolą jakości.
Nie masz pojęcia, o ile uboższy byłby świat,
gdyby nie łożyska kulkowe.
I muszą być idealne.
W przeciwnym razie byłaby katastrofa.
Jakieś sześć lat temu dostałem od nich odprawę.
Całkiem niezłą sumkę. Nie zwykłem narzekać.
Według mnie jestem już po tej gorszej stronie życia.
Młodszy już nie będę. I zdecydowanie za dużo gadam.
A ty? Masz jakieś dzieci?
Moja córka zmarła.
Była dla mnie wszystkim.
To niesprawiedliwe.
Ale wiesz, co mawiają o życiu.
No właśnie.
Ale lubię szyć.
I...
mam też inne rzeczy, które lubię.
To...
Przykro mi.
W porządku.
Była...
Była wyjątkowa.
Miała wkrótce skończyć 13 lat.
- Jak umarła? - Cóż...
na rzadką chorobę genetyczną, znaną jako MENS.
MEN?
M-E-N-S.
Gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza.
Dużo o tym czytałam.
Lekarze mówili, że nic nie mogli poradzić.
Ale sama nie wiem...
A twój mąż?
Również zmarł.
Ale nie na coś rzadkiego, tylko na zwykłego raka.
Mówiłam mu, żeby nie palił.
Co mogłam poradzić?
Nikt z nas nie mógłby.
Mówiłeś o byciu po gorszej stronie życia.
Nie sądzę, żeby taka istniała.
Muszę ci powiedzieć,
że jesteś w tym naprawdę dobra.
Sposób, w jaki ludzie patrzą na świat. To widać w ich oczach.
Jakiego tuńczyka preferujesz?
- Chyba Charliego. - Od Starkist. Ja również.
A papier?
Papier?
No wiesz, papier toaletowy. To bardzo ważne.
Nie zastanawiam się nad tym.
- Zawsze go ściskam. - Racja.
Chodzi o to, żeby zanadto nie komplikować sobie życia.
A baterie?
Wiem. Te z miedzianym czubkiem.
Jak dla mnie zbyt ogólnikowo.
Najważniejsze, żeby były alkaliczne.
Znasz się na wielu rzeczach.
To prawda. Bo mi zależy.
To widać.
To stary rupieć. Nadaje się tylko do wiadomości i pogody.
To jedyne, czego warto słuchać.
Wszystko inne to wciskanie ci na siłę rzeczy,
których nie potrzebujesz...
Wspólnie w mieście spędzają chwile
Późnym wieczorem
To niezwykle miłe
Piżmak Susie i piżmak Sam
Idą w swój piżmakowy pląs
Trzęsą się im główki
Sam jest taki chudziutki
Co się stało?
O co chodzi?
Ed! Co się stało?
Nie możesz mi tego robić!
Wiem, że kiepsko śpiewam.
Nie. Nie o to...
Nie lubisz „Muskrat Love”?
Uwielbiam!
Przepraszam...
Nie, nie.
Nie przepraszaj. Tu nie chodzi o ciebie.
Ty jesteś...
Jesteś wspaniała.
Więc o co?
Ed?
Lubię cię!
Ja ciebie również.
Nie.
Ja naprawdę cię lubię.
I to mnie przeraża.
Świetnie się bawiłam.
- Kupiłem je dla ciebie. - Jakie śliczne.
To dobranoc.
Pojedziemy do ciebie?
Mogę...?
Tak.
Wstaw je do wody.
Jasne.
Przyniosę coś do picia. Mam tutaj wszystko.
Wystarczy woda.
Na pewno? Jest tu wszystko.
Wino, piwo, gotowe koktajle.
Poproszę wodę.
Ją też mam.
Oczyszczona i bez fluoru.
Masz piękny dom.
Wszędzie jest taki...
porządek.
To w końcu mój dom.
Proszę. Usiądź.
- Pooglądamy telewizję? - Dobrze.
Zobaczmy.
Co lubisz oglądać?
Sport? Nie.
Żartuję.
Filmy? Ja lubię filmy.
Stare klasyki. Wtedy jeszcze umieli je kręcić.
Kiedyś było inaczej.
Ale wcale nie mówię, że było lepiej.
Staram się być postępowy i w ogóle,
ale przychodzi taki moment, gdy zwyczajnie stwierdzasz:
„Chcę być jak John Wayne”. Wiesz, o czym mówię?
Tak sądzę.
- Więc jakie filmy lubisz? - Dokumenty.
- Jakie? - Wojenne.
...150 000 żołnierzy pokonało kanał La Manche...
Tematyka wojenna mi do ciebie nie pasuje.
To bardzo interesujący temat.
Mój tata był na wojnie. Tej dużej.
Wiesz gdzie?
Mówił, że zwiedził świat. I było wspaniale.
Jasne.
Ja...
Cóż, nigdy nie miałem takiej okazji.
Nie? To chyba dobrze, prawda?
No nie wiem. Na wojnie można się wiele o sobie dowiedzieć.
Mój tata dowiedział się, jak pić na umór.
Bywa i tak.
...Birmingham, Dudley, można było zauważyć lęk
w szeregach żołnierzy...
Lubisz pić, Ed?
Czasami.
Ale nie dużo. Lubię mieć jasny umysł.
Nigdy nie wiesz, kiedy może się przydać.
...rekonesans za linią wroga
wiązał się z szybkimi decyzjami.
Wykorzystując tym samym element zaskoczenia.
Dni się dłużyły, żywność była racjonowana,
a opieka medyczna znikoma.
Nie.
Moglibyśmy tu tylko posiedzieć?
Rozumiem, że...
Ale jest mi tu dobrze.
Siedząc i oglądając telewizję.
Nie, nie. Jasne. Możemy oglądać telewizję. Brzmi super.
Kampania była wyczerpująca, a sprawę pogorszały
stale zmieniające się warunki pogodowe.
Burze i deszczowa pogoda stanowiły ciągłe wyzwanie,
tworząc na drodze błoto,
które utrudniało zadanie pojazdom oraz piechocie.
Gdy zbliżała się noc,
żołnierze udawali się na zasłużony odpoczynek.
Następny dzień miał przynieść jeszcze większe wyzwania.
Dzień dobry.
Z dwóch łyżeczek?
- Co? Tylko z jednej? - Którą mamy...
godzinę...
O rany.
- O nie. - Co się stało?
Jestem spóźniona do pracy.
To tylko drobne spóźnienie.
Nie.
O nie.
O mój Boże.
Nie wróciłaś wczoraj do domu!
Ronnie Meisner, wygląda na to, że właśnie zaliczasz swój spacer wstydu.
Nie.
Nie, nie, nie.
Serio? To coś?
Mam podwózkę.
- Na pewno? - Nie martw się o mnie.
- To żaden problem. - Nie trzeba.
- Naprawdę. - Na pewno?
- Pewnie. - Tak?
- Dziękuję, ale... - Rany.
Dam sobie radę.
Będąc w twoim wieku, też chciałabym nadal to robić.
To nie tak, jak wygląda.
Jasne. Tylko nie rób tego, czego nie zrobiłabym dwa razy.
...to trzeci brak prądu w tym roku z powodu silnych wiatrów.
Firma LLPC wdraża zmiany w systemie,
które mają zapobiec podobnym zdarzeniom.
Na szczęście Ed Hemsler ma zapasowy generator prądu
na takie okazje.
Bo Ed Hemsler pomyślał o wszystkim.
Lubisz chińszczyznę?
Możemy zjeść coś innego.
Kobieta nie lubi nie wiedzieć, na czym stoi.
Gdy się ją gdzieś zabiera,
to wypadałoby zadzwonić
i dać jej znać, że miło spędziło się z nią czas.
Nawet jeśli tak nie było, tak właśnie robią dżentelmeni.
Ale ja jestem dżentelmenem.
To gdzie byłeś? Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Sądziłem, że może potrzebujesz chwili wytchnienia.
Od czego?
Ode mnie.
Pocałowałam cię.
To prawda.
Może być chińszczyzna.
Poczekam na zewnątrz.
Odkryjesz prawdę, jeśli wiesz, gdzie jej szukać.
Internet to największa biblioteka w całym wszechświecie.
Ktoś kiedyś nazwał go oceanem logiki i ograniczeń,
a ja lubię w nim pływać.
- Zapytaj mnie o coś. - O coś?
- Na przykład? - O cokolwiek.
Nie wiem. Niby o co?
Jest coś, czego nie wiesz, a chciałabyś się tego dowiedzieć?
Nie za bardzo.
- Nic? - Nie.
Więc wiesz już wszystko, co byś chciała wiedzieć?
Tego nie powiedziałam.
To co byś chciała?
Chodzi o to, że jeszcze nie wiem, czego chciałabym się dowiedzieć.
O tobie.
A gdy się tego dowiem, to dam ci znać.
W porządku?
Tak.
Smaczny makaron.
Pewnego dnia musisz mi wytłumaczyć,
co to ma wspólnego z prawdziwym życiem.
Z prawdziwym życiem?
Co ty...?
Jezu, Brian.
Nie, nie próbuję cię zagadać. Chcesz mówić? Proszę bardzo.
Nie chcę już więcej o tym słyszeć.
Ja nie dostaję co tydzień darmowych przelewów na konto.
Muszę sobie na nie zapracować.
- Ja nie zapracowałem? - Tego nie mówię.
Dwadzieścia trzy pięćdziesiąt.
Pewnie, że zapracowałem.
Przez całe 17 lat.
Robiąc coś istotnego.
Wtedy ludzie przykładali się do pracy.
Teraz zależy im jedynie na wypłacie.
Nie przyjmujemy już czeków.
NIE PRZYJMUJEMY CZEKÓW
Wiem, że sądzisz, że mówię to, żebyś myślał,
że jestem mądrzejszy i mógł pouczać cię jak ojciec.
Powiem ci coś:
- Nadal nim jestem. - Wiem o tym.
Dlatego dzwonię.
Chcemy cię zaprosić z Janet na Święto Dziękczynienia.
A będzie twoja matka?
Oczywiście, że nie. Przyjedziesz?
A mogę kogoś zabrać?
Tina.
Oddzwonię, dobra?
Jasne.
Widuję go.
Jak wyczekuje cię przed sklepem.
To totalnie twój „BFF”.
„BFF”? Co to takiego?
Przyjaciel na resztę życia.
Czeka na mnie?
Posłuchaj, mój facet,
z którym się teraz widuję, też jest taki.
Myśli o mnie.
Otwiera mi drzwi.
Ed też tak robi.
Ed.
Fajne imię.
Niezbyt oryginalne, ale może to i lepiej.
- Chcesz mojej rady? - Pewnie.
Płyń z falą.
- Co to znaczy? - Nie spadnij z deski, a będzie OK.
Będąc w twoim wieku, też chciałabym mieć swojego Eda.
I będę się go trzymać, bo tylko on mi zostanie.
Jedynie Ed.
Albo Chris...
Bobby, Peter...
Zaprosił mnie na kolację dziękczynną do domu swojego syna.
Indyk to poważna sprawa.
To zobowiązujące.
Można o kimś wiele powiedzieć po tym, jak przyrządza indyka.
Nie sądzę, żeby to Ed miał go przyrządzać.
ODPOWIEDZ
Według Da Vinci są trzy typy ludzi: Ludzie widzący.
Widzący rzeczy oczywiste. I ślepcy.
Którym jesteś ty?
Trzymam cię.
Jesteś pewien?
Już prawie.
- Nie otwieraj oczu. - Dobrze.
To, że ci to pokazuję, oznacza, że ufam ci najbardziej na świecie.
- Co to jest? - Nie patrz.
Przecież nie patrzę.
Nawet mój syn tego nie widział.
Co to do licha jest?
Teraz je otwórz.
Dobrze.
Nie widzisz, prawda?
Ale czego?
SPIRYTUS SALICYLOWY
PASTA DROŻDŻOWA MIELONKA
Musisz mi obiecać, że nikomu nie powiesz,
co tu dziś widziałaś.
Obiecuję.
Bo jeśli ludzie się dowiedzą
i gdy wszystko trafi szlag, to splądrują to miejsce.
Nie chcę zabrzmieć okrutnie, ale było już wiele znaków.
Tutaj jest źródło zasilania.
Sam zaprojektowałem specjalny układ wydechowy.
Spaliny kierowane są na drugą stronę domu
do ukrytego zsypu.
PREZERWATYWY
Faktycznie jesteś gotowy na wszystko.
Nigdy nie wiadomo, kiedy wszystko dookoła się posypie.
Ten świat, ludzie spiskujący z diabłem,
wszystko się rozpadnie.
To jest mój parasol bezpieczeństwa.
Rodzaj zabezpieczenia.
Moja polisa.
Pamiętasz, gdy zapytałeś...
czy jest coś, czego nie wiem,
a chciałbym wiedzieć?
Tak.
Jak...?
Jak tego dokonałeś?
Co masz na myśli?
Tu jest idealnie.
- Niecałe osiem kalorii. - Nie. Właśnie dlatego.
Dziwak.
Nie, nie mogę.
- Pomogę ci. - Nie, dam sobie radę.
- Pozwól mi być dżentelmenem. - Jesteś nim w każdym calu.
Dlaczego...?
- Czemu mnie nie...? - Proszę.
Mój idealny dżentelmenie.
Świetnie.
Traktuję to miejsce jako poligon treningowy.
Nie masz się czego bać.
- Już mówiłam, że się nie boję. - W porządku.
Patrz na koniec lufy i śledź swój cel.
Nie mogłeś wybrać czegoś innego?
- To niedźwiedź. - Pluszowy.
Ty...
Udało mi się!
Z czego się śmiejesz?
Z tego.
Z nas, tutaj.
Tak tu spokojnie.
Przyjemnie.
Śmiałem się, bo niedługo to się skończy.
Co masz na myśli?
Takie chwile jak ta.
Będzie można je policzyć na palcach jednej ręki.
Przez większość czasu będziemy walczyć o przetrwanie.
Niczego nie rozumiem. Jakie...?
Przetrwanie czego?
Musisz wiedzieć, o czym mówię.
Na pewno czujesz to w głębi serca, nawet jeśli się do tego nie przyznajesz.
Wszystko może się zacząć od wydania wiadomości.
Oglądasz sobie jakąś reklamę,
a tu nagle pojawia się facet.
Jeden z tych gadających robotów,
który mówi, że giełda ma zaraz runąć.
Następnie pojawia się prezydent.
I wszyscy czekają, aż przemówi.
A gdy już to zrobi, stwierdzi nadzwyczajną sytuację w kraju
i ogłosi stan wojenny.
A ty nie możesz w to uwierzyć.
Zatem udajesz się do sklepu i widzisz...
że wszyscy na ulicy
jakoś dziwnie patrzą, bo oni też nie mogą w to uwierzyć.
Docierasz do sklepu i widzisz w nim mnóstwo ludzi,
którzy kupują cokolwiek wpadnie im w ręce.
A nad głowami
zaczynają latać śmigłowce.
I wtedy już wiesz...
Wiesz.
Pierwszego dnia oglądasz telewizję, by dowiedzieć się, co się dzieje,
ale po trzech dniach nie będzie w niej już niczego.
Internet również padnie, zupełnie jak sieć komórkowa.
I wtedy słyszysz pierwszy wystrzał z broni.
Na początku ten dźwięk wydaje się być odosobniony,
ale niebawem słychać je wszędzie. Są coraz bliżej ciebie.
Na ulicy widzisz ciało, którego nikt stamtąd nie zabiera.
Potem kolejne
i kolejne.
Postanawiasz stąd uciec, ale nie ty jedna próbujesz.
Ulice są przepełnione samochodami.
I wtedy zjawia się wojsko.
Ale nie nasze wojsko, tylko armia innego kraju.
Nie możesz uwierzyć, ale wiesz, że to prawda.
Wiesz o tym.
Wiesz.
Że to już koniec.
Naprawdę sądzisz, że to się wydarzy?
Być może. Sam nie wiem.
Jesteś wyjątkową kobietą, Ronnie Meisner.
Ed?
Wszystko dobrze?
Wspaniale.
Tato.
Hej. Witajcie.
Cześć.
To jest...
moja dziewczyna, Ronnie.
- Wesołego Święta Dziękczynienia. -Dziękuję.
Jestem Brian. Miło mi cię poznać.
- Ed. - Janet.
Cześć.
- Świetnie, że wpadłeś. - Skarbie, to jest Ronnie.
Dziewczyna taty.
Ronnie.
- Tylko spójrzcie. - Hej.
Wyglądasz pięknie.
- Tu jest moja kruszynka. - Cześć, dziadku.
Wejdź.
- Nie chciałabym tego. - Pewnie, że nie.
Jeanine.
- Jestem Jeanine. - Miło mi poznać. Ronnie.
Zatrzymać zegar.
Duża presja spoczywa na Keenumie.
I Rudolph zalicza przyłożenie!
Jak długo to trwa?
Niezbyt długo, ale...
Ale układa się wam?
Tak.
Ach, wy dwoje.
Sprawiacie wrażenie młodych i pełnych życia.
...jest niekryty. Będzie próbował. Rzuca.
Możesz pogłośnić, jeśli chcesz.
Nie, nie trzeba. Patrzę tylko na wynik.
- Naprawdę. - Lepiej ogląda się po cichu.
Wiem, co sobie myślisz.
O niczym nie myślę.
Sądziłem, że właśnie o to chodzi w tym dniu.
Planowaliście jakieś podróże?
Teraz macie na to czas.
My planujemy z Brianem wycieczkę do Hiszpanii.
Brzmi ciekawie.
Wiesz, nie jest łatwo.
Mieć czas na podróże...
i być ze sobą blisko.
A jak ty i Ed? Czy jesteście...
Jesteście blisko?
Jest nam dobrze. Jesteśmy sobie bliscy.
Nie bądź taki wrażliwy.
Rozumiem.
- Starcze zrzędzenie. - Nie zrzędzę. Zależy mi.
Mi też zależy. Na mojej rodzinie.
Dziwnie to okazujesz, chowając głowę w piasek.
No dobra.
Dawaj.
Pokaż mi.
- Brian... - Serio.
Pokaż mi coś wartego zobaczenia.
W porządku.
No i się zaczyna.
Gdzie oni idą?
Dolewkę wina?
Nie, dzięki.
- Przeczytałeś? - Oczywiście.
Stałeś tu nade mną, gdy to robiłem.
- Co masz w plecaku przetrwania? - A co to takiego?
Plecak na wypadek sytuacji GWTS.
- Jakiej? - Gdy wszystko trafi szlag!
Dlaczego zawsze musisz się tak zachowywać?
Niby jak?
Jakbyś znał sekret, o którym nikt inny nie wie.
Nie tylko ja. Wiele ludzi widzi, co się dzieje.
Racja, siedzicie w samej bieliźnie i spiskujecie
- przy swoich komputerach. - Nie siedzę w bieliźnie!
Wszystko jedno!
Ciągle powtarzasz, że rząd ukrywa to,
a korporacje tamto.
Ale ja widzę w was jedynie ludzi, którzy starają się jakoś przetrwać.
Dokładnie. Przetrwać.
Posłuchaj, chodzi mi o to...
Pokażę ci.
Czemu nie przyznasz, że się boisz?
Boisz się, że nigdy nie poznasz całej prawdy.
I co z tego?
Taki właśnie jest świat.
- Obiad. - Jest pokręcony.
Popaprany, durny, ale taki już jest.
Obiad.
I wiesz co?
Wszyscy kiedyś umrzemy.
Nawet ty.
Obiad!
Zacznij z tej strony.
- Pokrój... - W ten sposób.
- Dam sobie radę. - Oczywiście...
- Dzięki, tato. - Jedzcie póki ciepłe.
Patrzcie na to.
Dzięki, Brian.
- Wygląda pysznie. - Bez batatów?
W tym roku nie będzie batatów.
Nie będzie? To chyba rzeczywiście koniec świata.
Spróbuj tego. To ryż basmati. Jest z Indii.
Wiem, co to takiego, mamo. Pewnie będę musiała zjeść wszystko,
bo dzieci w Indiach głodują.
To przywodzi na myśl pytanie: Dlaczego jemy ich ryż?
Nie jest ich.
Teraz jest twój. I tak, powinnaś zjeść wszystko.
- Egzotyczny. - Świąteczna atmosfera.
Jesteśmy nowocześni.
- Mamy tartę czekoladową... - I nie tylko.
Nadal mam pytanie.
Może to przez głód, ale naprawdę mi smakuje.
- Nie musisz... - Rozmawiałyśmy z Ronnie.
Mówiła, że może gdzieś się wybiorą z Edem.
Być może w jakieś egzotyczne miejsce.
Jak będą chcieli, to pewnie gdzieś pojadą.
Chciałabym zwiedzić Chiny.
Chiny?
Wiesz, co tam się dzieje?
Lubię tamtejszą kuchnię.
Chiny to nie tylko jedzenie.
Zaczyna się.
- A co, dziadku? - Cóż, Chińczycy...
Dziadek chciałby zjeść w spokoju.
- Ależ nie. Ja... - Wiem, co kombinujesz.
Nic nie kombinuję.
Jesteś taka sprytna. Bardziej niż my wszyscy.
Ja pierdolę.
- Jeanine. - Zupełnie jakbyś ty nigdy
- tak nie mówiła. - Ja nigdy nie używam...
Czemu zawsze udajesz kogoś, kim nie jesteś?
Zupełnie jakby moje życie było Strefą Mroku.
Nawet nie wiesz, co to takiego.
Durny czarno-biały serial,
więc owszem, Brian, wiem, co to Strefa Mroku.
- Dobra, wystarczy tego. - I co?
Mam iść do pokoju, Brian?
- Dokładnie tak. - Hej...
Co za córka zwraca się do ojca po imieniu?
Taka, która go nie szanuje.
A niby za co?
Za co?
A może za dach nad głową?
Aparat na zęby? Nowy telefon?
Albo za podręczniki, z których się nigdy nie uczysz?
A niby po co? I tak niebawem świat się skończy.
Wspaniale. To ty nauczyłeś ją takiego gadania.
- Widzisz, co zrobiłeś? - Jeanine ma własny rozum.
- I właśnie go używam. - Do gadania bzdur?
Może uspokójmy się wszyscy
i pogadajmy o czymś, z czym wszyscy się zgadzamy.
Co do jednego jesteśmy z Brianem zgodni.
- Sądzimy, że nasi ojcowie to dupki! - Wystarczy.
Szlaban na elektronikę.
Zero telewizji przez miesiąc.
- I telefonu. - Też?
Tak. Niech twój dziadek ci powie,
jak sobie poradzić, gdy padnie Internet,
kiedy zabraknie prądu. Jak się wtedy komunikować?
Zostaną wam znaki dymne.
- Mamo! - Trzeba było się kontrolować.
Oby świat się skończył, a ty zginął razem z nim!
Wracaj tu, młoda damo!
Wracaj!
- Hej! - Wina?
- Poproszę. - Dobrze.
Boże...
Gdzie ona biegnie?
Nigdzie.
Uważasz mnie za dupka?
Dobranoc, Ronnie.
Chciałbyś wejść do środka?
A co mi tam.
Jezu.
Napijesz się czegoś?
Myślałem, że jesteś moją bratnią duszą.
Bo jestem.
Mam na myśli bycie preppersem.
Twoje zakupy, produkty, które kupowałaś...
Płaciłaś gotówką!
Nie żebym miał aż taką paranoję, ale...
Widzisz, że miałem prawo tak pomyśleć.
Z gotówką jest prościej. Nie trzeba pamiętać cyferek.
To płać czekami.
Nie wszyscy je honorują.
A gotówkę owszem.
Gdy zmarła moja córka, zaczęło się od jej pokoju
i dotarło aż tutaj.
Ale...
- Nie rozumiem, jak możesz... - Proszę.
Nie przejmuj się tym.
Posmarować ci tosta masłem, czy sam chcesz to zrobić?
Nie, możesz posmarować.
Zostaw to tak, jak jest. Nie chcę, żebyś zrobił sobie krzywdę.
Ed?
Pani Meisner?
Co z nim?
- Pani mąż... - To mój chłopak.
Pani chłopak doznał czegoś, co nazywamy TIA.
To coś jak mały udar, ale po czasie mija.
Wygląda na to, że racjonował swoje leki,
pomijając zalecane dawki.
Przez pewien czas będzie osłabiony, ale wygląda na twardego faceta.
Mogę go zobaczyć?
Oczywiście, ale proszę na niego uważać.
Biedactwo.
Nie, nie próbuj mówić.
Nie jestem biedactwem.
Ależ nie.
Jesteś silny.
Lekarz mówił, że nie przyjmowałeś leków.
Rozumiem. Chodzi o pieniądze, tak?
Wiem, jakie leki potrafią być drogie.
Wiem o tym.
Ale w twoim przypadku? To wszystko nie ma sensu.
Wydajesz fortunę na te...
wszystkie rzeczy.
Przygotowując się na coś, co może się nigdy nie wydarzyć.
Myślisz jedynie o tym, co będzie jutro.
Ale ja jestem z tobą tu i teraz.
I myślę jedynie o tobie.
Przyjechałem najszybciej, jak mogłem.
Tato.
CENTRUM MEDYCZNE
Wiesz, nie znam mądrzejszego faceta od ciebie.
Nieprawda. Jestem dupkiem.
Ale to zmienię.
WYPRZEDAŻ GARAŻOWA
Samochód ma się dobrze.
W końcu to Ford.
Dzięki, że go odebrałeś.
Ronnie wydaje się być świetną kobietą.
Tak. Jest wspaniała.
- No to... - Masz chwilę?
Chodź za mną.
Nie trzeba.
Co widzisz?
Nic.
Dokładnie.
A teraz?
Więc na to wydajesz wszystkie pieniądze?
I?
Co o tym sądzisz?
Szczerze?
Sam nie wiem.
Możesz mi powiedzieć.
Oszalałem, tak?
Posłuchaj, tato...
Zwariowane czasy wymagają pokręconych ludzi.
Wiesz co, tato...
Nie uważam, że oszalałeś.
No dobra, może trochę.
Myślę, że powinieneś robić to, co cię w życiu uszczęśliwia.
Każdy z nas powinien.
A skoro dzięki temu jesteś szczęśliwy i nie robisz tym nikomu krzywdy,
zatem...
co mi tam, rób to dalej.
Tak właśnie sądzisz?
Dokładnie tak.
Tato?
Wszystko dobrze?
Cholera.
Ja jestem szczęśliwy.
ZBIERACTWO
Jesteś moim „BFF”.
Dwa piżmaki w świetle świec
Wspólnie w mieście spędzają chwile
Późnym wieczorem
To całkiem miłe
- Piżmak Susie i piżmak Sam -Piżmak Susie i piżmak Sam
- Idą w swój piżmakowy pląs - Idą w swój piżmakowy pląs
- Trzęsą się im główki - Trzęsą się im główki
- Sam jest taki chudziutki - Sam jest taki chudziutki
- Wiją się, tańczą - Wiją się, tańczą
- I pląsają - I pląsają
- Nucą i wspólnie śpiewają - Nucą i wspólnie śpiewają
- A niebo wiruje nad nimi - A niebo wiruje nad nimi
Ujrzałem dziś pewien znak.
Czy to był znak...
od Boga?
Tego nie wiem.
Z napisem „wyprzedaż garażowa”.
Wyprzedaż garażowa?
Nie chcę mieszać do tego Boga, ale doznałem olśnienia.
Choć rzeczywiście to chyba zasługa...
boskiej opatrzności.
Opatrzności.
No i?
Pomyślałem sobie...
że może my również zrobimy wyprzedaż garażową.
Moich rzeczy i twoich.
Moglibyśmy zarobić na weekendowy wyjazd.
Sprawdziłem to. Można na tym sporo zarobić.
Ale nawet jeśli nie zarobimy...
Mam pewne przeczucie.
Co się wydarzyło, gdy leżałeś w szpitalu?
To znaczy?
Ujrzałeś światło?
- Światło? - No wiesz.
Światłość.
Nie sądzę.
Po prostu mam przeczucie.
Nie chcę, żebyś była smutna.
Nie jestem smutna.
Tak wyglądasz.
Nie jestem.
Po prostu...
ja też mam przeczucie.
Może to nie zasługa opatrzności, jak w twoim przypadku...
ale również je mam.
- Wyniki na giełdzie... - Tylko nie on.
-...naucz się żyć z przeszłością. - A więc...
- Uwielbiam ją. -...i wtedy McKenna Krackowers
- wyjechała do Florencji. - Zawsze ubiera się z klasą.
W pociągu były telewizory.
Jechali nim dyplomaci, Amerykanie,
mieszkańcy Paryża oraz syryjscy uchodźcy.
Wszyscy przebywali tam razem
w drodze do Florencji.
Poczekaj. To jest ciekawe.
Sam mówiłeś, że musimy być na bieżąco z tym, co się dzieje.
Z tym co się dzieje?
Ona ci tego nie powie. Ta kobieta kłamie.
Zakłamana, nieszczera i nielojalna...
oportunistka i kłamczucha.
Kiedyś uświadomi sobie, co zrobiła i tego pożałuje.
Zapewniam ci to.
Czemu tak mówisz? Nawet jej nie znasz.
Bardzo dobrze ją znam.
To moja była żona.
Żona?
Była żona.
Zostawiła mnie dawno temu.
Dziewiętnaście lat.
Ona jest matką Briana?
Tak.
To dosłowny sukinsyn.
Ed. Nie mów tak.
Zabawne.
Wciąż codziennie na nią patrzę.
Zawsze będzie coś dla ciebie znaczyła.
To normalne.
Niedziela.
To najlepszy dzień na wyprzedaż. Sprawdziłem.
- Ta niedziela? - Jest taka jak każda inna.
Ale co z...?
Już czas.
Wiesz...
możemy zacząć segregować twoje rzeczy we wtorek...
jeśli ci pasuje.
Co robisz, gdy twój chłopak, na którym naprawdę ci zależy,
chce, żebyś zrobiła coś...
do czego nie jesteś przekonana?
To zależy. A o co chodzi?
No cóż...
Teraz to już muszę to wiedzieć.
Nieważne.
Nie pozwól, by facet zmuszał cię do czegoś, czego nie chcesz.
WTOREK
Czemu nie odbierasz telefonu?
- Jestem w pracy. - Wiem.
Przecież widzę. Czemu nie odbierałaś?
- Proszę, nie tu. - Właśnie, że tutaj.
Nie przyszłaś, więc ja przyszedłem tu.
Niczego nie rozumiesz.
- Więc mi to wyjaśnij. - Nie potrafię.
A nawet gdyby...
I tak byś nie zrozumiał. Nawet ja tego nie rozumiem.
Powiedziałaś, że to zrobimy.
- Tego nie powiedziałam. - Powiedziałaś!
Nie krzycz.
Czemu cię interesuje, co ja z tym zrobię?
Mówiliśmy o tym. Robimy to dla nas.
Nie, dla ciebie.
Mi jest dobrze z tym, jaka jestem.
Nieprawda.
Nie waż się mi mówić, jaka jestem, Edzie Hemsler.
Jestem dorosłą kobietą i nie muszę się ciebie słuchać.
Nie powiedziałem, że musisz.
- Wyjdź stąd. - Moment.
Wynocha!
Jakiś problem?
Nie, Ed właśnie wychodził.
Sądziłem, że traktujesz nas poważnie.
Zapytała, jak się miewasz, więc odpowiedziałem:
„Pamiętasz, jak zerwaliście z Samem?”,
Z Samem?
Był jej chłopakiem przez dwa tygodnie.
Nadal ze sobą rozmawiają, a to był chyba pierwszy raz,
kiedy opowiedziałem jej o waszym rozstaniu z mamą.
To ciągłe walenie drzwiami.
Chciałeś mieć ostatnie słowo, ale nigdy tak nie było.
A ja się temu przyglądałem...
I pewnego dnia drzwi ucichły,
a ona odeszła.
Tato?
Jestem.
Czasem może się wydawać, że tracimy wszystko, co mamy,
ale tak naprawdę na tym zyskujemy.
Ty mnie tego nauczyłeś.
Ja?
Cóż, nie użyłeś aż tylu słów.
Ale owszem.
Czego jeszcze cię nauczyłem?
Niektórzy ludzie muszą pozostać sobą,
nawet jeśli tego nie chcą. To bardzo proste.
To prawda. Prostota cechuje geniuszy.
Po raz kolejny Kapitan R trafił w sedno.
Brawo, Kapitanie.
WYPRZEDAŻ GARAŻOWA
TUŃCZYK
Jak się pan miewa? Przejeżdżaliśmy obok.
Co my tu mamy?
SAŁATKA Z TUŃCZYKIEM
- Co u was? - Dobrze.
Rozejrzyjcie się.
Przepraszam.
Ile za to?
To zależy.
Ile to jest dla ciebie warte?
Mniej niż sądziłam.
Cóż...
być może komuś innemu przyda się bardziej niż tobie.
Możliwe.
Nigdy nie wiadomo, kiedy przyda się ładny słoiczek.
Jesteś moją „BFF”.
Moja wnuczka wyjaśniła mi, co to znaczy.
Przyjaciel na resztę życia.
Tłumaczenie napisów: Piotr Lipiec